Quizais o único fío que pode tecer todas estas fotografías aquí reunidas é a luz. O tempo sería a agulla. A luz, permanente obsesión dende os inicios, con poder para mudar as diferentes realidades de cada lugar. O tempo, inseparable compañeiro de viaxe entre brillos e sombras de cada instantánea.

Dende as costas de Ferrol ás cores de Calcuta, pasando polas Kasbahs marroquís e as modernas avenidas de París e Londres ata chegar á sempre lonxana India. Na procura, como se de un cazador de bolboretas se tratase, dunha instantánea onde luz e tempo se funden nun intre.

Agullas de reloxo que avanzan, tempo que non se detén. O obturador da cámara péchase e impregna un atardecer máis nunha cidade azul. Miradas escondidas, ás veces prohibidas entre velos. Xentes que cruzan sen mirar onde van. Fortes olores antigos. Cores case esquecidas. Xeometrías modernas ou rotundas naturezas áureas. Poderosos edificios vivos. Interminables trens en vías mortas que levan a algures. Tráfico caótico, salvaxes pupilas, nenos que fan tremer coa su presenza. Grandes imperios, soños de grandeza, pequenos detalles case inapreciables. Néboas, sombras, brillos ... tanto descoñecido, tanto por coñecer, curiosidade por descubrir, sombras creadas pola luz, reflexos, tic, tac… O tempo segue, os raios do sol asoman por igual en todas as latitudes.

Luz e tempo, como se fose batuta e compás interpretando unha sinfonía de imaxes. Clic! Conxelar un momento. Roubarlle un segundo ao tempo e non deixalo escapar. Clic! Un mundo tan grande que cabe por un intre nun rectángulo de papel fotográfico.

Este é o xeito de explicar a miña obra.